
ပါကစၥတန္ စစ္တပ္၏ အိႏိၵယသို႔
အခ်က္ျပမႈမ်ားက ရွင္းေနသည္။ ထိန္းခ်ဳပ္မႈ မ်ဥ္းတစ္ေလွ်ာက္ ဆက္လက္
တုိက္ခိုက္ေနမႈမ်ားသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ပ်က္ျပားေစၿပီး ႏွစ္ရွည္လမ်ား
ရရွိထားေသာအပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးကုိ ခ်ဳိးေဖာက္ရန္ႏွင့္
ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ နာဝပ္ဇ္ရွာရစ္ဖ္ ေျခအၾကြတြင္ ေအာက္မွခင္းထားေသာ ေကာ္ေဇာကို
ဆြဲထုတ္ရန္ ႀကိဳးစားေနျခင္းမ်ားသည္ မေတာ္တဆမဟုတ္ဘဲ တမင္တကာႀကိဳးပမ္း
ျပဳလုပ္ျခင္း ျဖစ္သည္မွာ ေသခ်ာလွေပသည္။
ဆယ္စုႏွစ္မွ် ၾကာခဲ့ၿပီးျဖစ္ေသာ အပစ္အခတ္
ရပ္စဲေရး ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းရန္ လိုအပ္လ်က္ရွိသည့္ အေျခအေနကုိ ပါကစၥတန္
စစ္တပ္ႏွင့္ သူ၏ လက္ေအာက္ခံ ဂ်ီဟတ္ဝါဒီမ်ားက ဖ်က္ဆီးရန္မွ တစ္ပါး
အျခားမရွိေပ။ ပါကစၥတန္သည္ ယခုမီးဖုိေပၚက အုိးကုိ ဆူေအာင္စတင္၍
မီးထိုးေပးေနၿပီး ဂ်မူးႏွင့္ ကက္ရ္ွမီးယားထဲသို႔ ပါကစၥတန္ စစ္တပ္က
ပစ္အားသံုး၍ အႀကီးအက်ယ္ ပစ္ခတ္ကာ အကာအကြယ္ ေပးထားၿပီး အလြယ္တကူ
စိမ့္ဝင္ႏုိင္ခဲ့ေသာ ယခင္က ေန႔ရက္မ်ားကို ျပန္သြားရန္ ႀကိဳးစားေနသည္မွာ
ကပ္ဆုိးေဘးဆုိး ပမာျဖစ္ေနေပလိမ့္မည္။
အစိုးရအေနျဖင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးကုိ
ထိန္းသိမ္းရန္ မေသခ်ာသည့္ ရာဝါပင္ဒီ၌ ရွိေနေသာ သူ႔မိတ္ေဆြမ်ားကို
စည္းကမ္းခ်က္မ်ား မခ်ဳိးေဖာက္ရန္ ေျပာဖို႔လုိေပမည္။ သို႔ေသာ္လည္း
ထိန္းခ်ဳပ္ေရးမ်ဥ္းတြင္ ယေန႔ထက္တိုင္ သတ္ျဖတ္ျခင္းမ်ား အတြက္ အတူတကြ
တာဝန္ရွိသည္ဟူေသာ သတင္းထုတ္ျပန္ ေၾကညာခ်က္မ်ား ထုတ္ျပန္ ေပးရန္မွလြဲ၍
ပါကစၥတန္ စစ္တပ္ကိုေျပာရန္ အေၾကာင္းမရွိဟု ဆိုသည္။
ပါကစၥတန္ကို အေမရိကန္က
ေခတ္မီစစ္လက္နက္မ်ား တိတ္တဆိတ္ ေထာက္ပံ့ျခင္းသည္ အၾကမ္းဖက္ သမားမ်ားအား
တုိက္ခိုက္ရန္အတြက္ ျဖစ္ေသာ္လည္း အဆိုပါ လက္နက္ မ်ားသည္ အၾကမ္းဖက္
သမားမ်ားကုိ ပစ္ခတ္ရန္ထက္ အိႏိၵယ ဘက္ကို ပစ္ခတ္ရန္ အတြက္သာ
အလြန္သင့္ေလ်ာ္သလုိ ျဖစ္ေနသည္ဟု ဆို၏။ ထိန္းခ်ဳပ္ေရးမ်ဥ္းတြင္ မၾကာေသးမီက
ေတာက္ေလွ်ာက္ တင္းမာမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚ ေနျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ အေမရိကန္-
ပါကစၥတန္ ဆက္ဆံေရး မေကာင္းမြန္မႈ၊ မွီခိုေနရမႈတို႔ကုိ ျပန္ၾကည့္ပါက
အသံုးဝင္မည္ဟု ယူဆသည္။
ပါကစၥတန္ ၾကည္းတပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး
အက္ရွ္ဖတ္ပါး ေဖဇ္ကာယာနီသည္ အာဖဂန္ နစၥတန္တြင္ စစ္နည္းဗ်ဴဟာေျမာက္
ရွင္းရွင္းလင္းလင္း အႏုိင္ရသူပီပီ ျမဴႏွင္းမႈန္ စစ္ပြဲတြင္ အိႏိၵယကို
တုိက္ခုိက္ရာ၌ သူ၏ စစ္လက္နက္မ်ားကို အဆင့္ျမႇင့္တင္ရန္ အလုပ္႐ႈပ္လ်က္
ရွိသည္။ သူ႔ကို အေမရိကန္တုိ႔က ေကာင္းခ်ီးေပးခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ အလြန္တရာမွ
ေကာင္းမြန္လွေသာ ကစားစရာ အ႐ုပ္သစ္မ်ား တစ္ပံုတစ္ပင္ႏွင့္ အူျမဴးကာ
ဝမ္းသာေနသည့္ ကေလးတစ္ေယာက္ပမာ ျဖစ္ေနေလသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ကာယာနီသည္
အေမရိကန္က ေမွ်ာ္လင့္ထားသည္ထက္ ပို၍ အခြင့္အေရးကုိ အျမင့္မားဆံုး
ရယူေပးခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ အေမရိကန္တို႔ ဆြဲဆန္႔ထားသည့္ ဥပေဒက ထုိအရာမဟုတ္ဟု
ဆုိသည္ကို ခြင့္ျပဳရန္ မလြယ္လွေသာ္လည္း မရရ ေအာင္ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီးဌာနႏွင့္ အေမရိကန္ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီးဌာနမွ
အေတြးအေခၚေဟာင္း ရွိေနသူတခ်ဳိ႕က ပါကစၥတန္ကို ေဒသတြင္း၌ အိႏိၵယႏိုင္ငံအတြက္
ထိန္းညိႇေရး ကိရိယာတစ္ခုသဖြယ္ အသံုးျပဳလုိၾကသည္။ အသက္ရွင္ၿပီး က်န္းမာေနရန္
တ႐ုတ္၏ လုပ္္ငန္းစီမံခ်က္တြင္ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ဝင္ဆံ့မည့္ အေတြးအေခၚ
အယူအဆတစ္ခု ျဖစ္သည္။ ဤအေတြးအေခၚႏွင့္ ရင္းႏွီးကြၽမ္းဝင္ေသာ အရာရွိတစ္ဦးက
ေျပာရာတြင္ ရာဝါပင္ဒီမွ ကေလးမ်ားကို အိႏိၵယႏွင့္ သိကၡာရွိရွိ
ရင္ဆုိင္ႏုိင္ရန္ လိုလားၾကသည္ဟု ဆိုသည္။ အေမရိကန္က လက္နက္ အေျမာက္အျမား
အသံုးျပဳ ေနသည္ဟုလည္း ဆို၏။
စက္တင္ဘာ ၁၁ ရက္ အၾကမ္းဖက္ တုိက္ခုိက္မႈ
ၿပီးကတည္းက ဂုဏ္သိကၡာအတြက္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ဘီလီယံ ၂ဝ ကို ေထာက္ပံ့သည့္
ပံုစံျဖင့္ ေပးခဲ့သည္။ ယင္းေငြပမာဏ၏ ထက္ဝက္ေက်ာ္ေလာက္မွာ
ပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ စစ္ေရး အကူအညီ ေထာက္ပံ့ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္
အစိုးရသည္ P-3C ေအာ္ရီယြန္ ေရေၾကာင္း ကင္းလွည့္ ေလယာဥ္ ရွစ္စင္း၊ TOW
သံခ်ပ္ကားဖ်က္ ဒံုးက်ည္ ၂ဝဝဝ၊ F-16 ဂ်က္တိုက္ေလယာဥ္ ေမာ္ဒယ္လ္အေဟာင္း ၁၄
စင္း၊ T-37 အေမာင္းသင္ ဂ်က္ေလယာဥ္ ၅၉ စင္း၊ ဒံုးက်ည္ တပ္ဆင္ထားေသာ ဖရီးဂိတ္
စစ္သေဘၤာ တစ္စင္း၊ AN/TPS-77 ေထာက္လွမ္းေရး ေရဒါေျခာက္ခုႏွင့္
တုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္ အစင္း ၂ဝ အျပင္ အျခားလက္နက္ စနစ္မ်ားလည္း
ပါကစၥတန္ကို ေပးထားခဲ့သည္။
ဤကိန္းဂဏန္းမ်ားသည္ ဇူုလိုင္လက ထုတ္ေဝေသာ ကြန္ဂရက္ သုေတသနလုပ္ငန္း (CRS)အစီရင္ခံစာ ပါအတုိင္းျဖစ္သည့္
ပါတီဝင္မဟုတ္ေသာ အေမရိကန္ ကြန္ဂရက္ လႊတ္ေတာ္၏ လက္နက္ သံုးသပ္ခ်က္ျဖစ္သည္။
အစီရင္ခံစာတြင္ အေမရိကန္ ကာကြယ္ေရးဌာန၏ ထူးျခားေသာ အသြင္ လကၡဏာျဖစ္သည့္
F-16 တုိက္ေလယာဥ္မ်ားႏွင့္ P-3C သံခ်ပ္ကားဖ်က္ ဒံုးက်ည္မ်ားသည္ အၾကမ္းဖက္
တုိက္ဖ်က္ေရးႏွင့္ သိသိသာသာ ဆက္ႏႊယ္ေသာ လက္နက္မ်ား ျဖစ္သည္။
ဤလက္နက္မ်ားသည္ ေဒသတြင္း တည္ၿငိမ္ေရးကို
တိုးတက္မႈ ရရွိေစသည္။ ပါကစၥတန္အတြက္ အိႏိၵယႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္လုိက္လွ်င္
ပို၍လံုျခံဳ စိတ္ခ်ရသည္ဟု ခံစားရသည္။ အိမ္နီးခ်င္းထက္ သာလြန္ေအာင္ လက္နက္
တပ္ဆင္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။
စိတ္ပညာအရ ပါကစၥတန္အား
လံုျခံဳစိတ္ခ်ရသည္ဟု ခံစားရေစသည့္ အျပင္ အေမရိကန္ သ႐ုပ္ခြဲပညာရွင္ တစ္ဦး၏
စကားျဖင့္ဆုိရလွ်င္ သူတို႔၏ ဥပေဒဆုိင္ရာ စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ
ကစားေသာ အေမရိကန္ အရာရွိမ်ားကို မေက်နပ္ၾက။ စိတ္နာၾကသည္။
ပါကစၥတန္က သူ႕ကိုယ္ပုိင္ေငြျဖင့္ အေမရိကန္
ေဒၚလာ ၁ ဒသမ ၄၃ ဘီလီယံ ေပးေခ်ခဲ့ၿပီး ေခတ္မီ တုိက္ေလယာဥ္ ၁၈ စင္း
ဝယ္ယူခဲ့သည္။ အႀကီးစား ဗံုးအမ်ဳိးမ်ဳိးႏွင့္ AMRAAM မွ ေဝဟင္ပစ္
ဒံုးက်ည္အလက္ ၅ဝဝ ကုိ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၆၂၉ သန္းဖုိး ဝယ္ယူခဲ့သည္။ ထုိ႔အျပင္
ဟာပြန္း သေဘၤာဖ်က္ ဒံုးက်ည္အလက္ ၁ဝဝ ႏွင့္ ဆုိဒ္ဝိုင္းဒါ ေဝဟင္မွ ေဝဟင္ပစ္
ဒံုးက်ည္အလက္ ၅ဝဝ စုစုေပါင္း အေမရိကန္ ေဒၚလာ သန္း ၄ဝဝ ဖုိး ဝယ္ယူခဲ့သည္။
ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္လွ်င္ အိႏိၵယသည္ ဟာပြန္း ၂၄ လက္ကို အေမရိကန္မွ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္က
အေမရိကန္ ေဒၚလာ သန္း ၁၇ဝ ဖိုးသာ ဝယ္ယူခဲ့သည္ ျဖစ္ရာ ပါကစၥတန္၏
ေလးပံုတစ္ပံုပင္ မရွိခဲ့ေပ။
ပါကစၥတန္ စစ္တပ္၏ သံုးစြဲမႈသည္
အံ့အားသင့္စရာ ျဖစ္ေနသည္။ ႏုိင္ငံ၏ စီးပြားေရးႏွင့္ ၾကည့္လွ်င္ IMF မွ
ေတာက္ေလွ်ာက္ ေငြေခ်းေနရသည့္ အေျခအေနတြင္ ရွိသည္။ သူတု႔ိဘယ္လုိ
လုပ္ၾကသလဲဟု ေမးစရာရွိသည္။ တကယ္ေတာ့ လြယ္ပါသည္။ အေမရိကန္က ၂ဝဝ၂ ခုႏွစ္
ကတည္းက ေကာလာဟလဟု ထင္ခဲ့ေသာ ေငြအေျမာက္အျမား ပါကစၥတန္သို႔ လႊဲေျပာင္း
ေပးခဲ့သည္ဟုုဆုိ၏။ ပါကစၥတန္ကို စစ္ဆင္ေရး၊ ေထာက္ပ့ံေရးမ်ားႏွင့္ အေမရိကန္
တပ္မ်ားကို ကူညီေပးခဲ့သည့္ အတြက္ ၫြန္႔ေပါင္း အကူရန္ပံုေငြ (CSF) ကုိ
ဂရာဗီထရိန္း အေခ်ာင္ရသည့္ ေငြဟုေခၚၿပီး ယင္းေငြေၾကးျဖင့္ ျပန္လည္
ေပးသြင္းခဲ့သည္။ ယခုႏွစ္ ဇြန္လတြင္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁ဝ ဒသမ ၇ ဘီလီယံသည္
ဤဂရာဗီထရိန္းႏွင့္ ပါလာျခင္း ျဖစ္သည္။
မဟာရထားႀကီး ဓားျပတုိက္မႈဟု ေခၚသည့္
ေငြအေျမာက္အျမား ပုိ၍ျပထားသည့္ ေျပစာမ်ားကို တကယ့္ေျပစာအျဖစ္ လူအနည္းအက်ဥ္း
ေရွ႕ေမွာက္တြင္ ေငြေပး ေခ်ခဲ့သည္။ ဤေငြမ်ား၏ အမ်ားစုသည္ ပါကစၥတန္
အမ်ဳိးသား ရန္ပံုေငြ ပံုစံမ်ဳိးျဖင့္ အေမရိကန္အ စိုးရ အစီအစဥ္မ်ားမွ
တစ္ဆင့္ ေထာက္ပံ့ရန္ မျဖစ္ႏုိင္။ အေၾကာင္းမွာ အက်ယ္ခ်ဲ႕ထားေသာ အေမရိကန္
အၾကမ္းဖက္မႈ တုိက္ဖ်က္ေရး အဓိပၸာယ္ သတ္မွတ္ခ်က္ကိုလည္း အက်ဳံးဝင္ေအာင္
အၾကမ္းဖက္ တုိက္ခုိက္မႈအတြက္ မသင့္ေလ်ာ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ဆုိ၏။
ေခတ္မီပစၥည္းမ်ား တပ္ဆင္ထားသည့္ F-16
တုိက္ေလယာဥ္ အသစ္ ၁၈ စင္း၊ D Black 52 ေလယာဥ္အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁ ဒသမ ၄၃
ဘီလီယံဖုိးမွာ ပစၥည္းမ်ား လက္ေရာက္ ေပးအပ္ၿပီး ျဖစ္သည္ ထင္ရသည္။
စာအုပ္ထဲ၌မူ က်န္ေငြမ်ားသည္ အစားအေသာက္၊ အဝတ္အထည္၊ အိမ္ရာ
အေဆာက္အအံုမ်ားကုိ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးေသာ ပါကစၥတန္ စစ္သားမ်ားအား
ေပးရန္ျဖစ္ၿပီး ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံ အေနာက္ေျမာက္ပုိင္းမွ လူဆုိးမ်ားကုိ
တုိက္ခုိက္ရန္ အတြက္ လုိအပ္ေသာ ခဲယမ္းမီးေက်ာက္မ်ား ဝယ္ေပးရန္ ဟူ၍
ေဖာ္ျပထားသည္ဟု ဆုိ၏။
၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္ အစိုးရ အရာရွိ႐ံုးက ပါကစၥတန္၏
ေငြျပန္သြင္းသည့္ ကိစၥကို စစ္ေဆး ၾကည့္႐ႈခဲ့သည္။ သို႔ရာတြင္ အေရးႀကီးေသာ
စည္းကမ္းခ်က္မ်ား၌ ေျပာင္းလဲမႈ မရွိခဲ့ပါ။ အေၾကာင္းမွာ ၂ဝ၁၄ ခုႏွစ္တြင္
အေမရိကန္တို႔ ျပန္လည္ ဆုတ္ခြာမည့္ရက္ကို သတ္မွတ္ထားၿပီး ျဖစ္ရာ
အခ်ိန္နီးကပ္ လာေနၿပီျဖစ္သည္။
သမၼတ အုိဘားမားသည္ တစ္ခ်ိန္က ပါကစၥတန္
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ကာယာနီ၏ အိႏိၵယ ဆန္႔က်င္ေရး ကစားပြဲကုိ ရွင္းလင္းစြာ
သေဘာေပါက္ နားလည္ခဲ့သူ ျဖစ္သည့္ အေလ်ာက္ နည္းလမ္းေျပာင္းေတာ့မည့္
ပံုေပၚေနေပၿပီ။ သူ၏ အစိုးရသည္ စြန္႔လႊတ္ေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္ ႏွစ္ေစာင္ကို
ခ်က္ခ်င္းထုတ္ျပန္ခဲ့ရာ ၂ဝ၁၂ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလတြင္ တစ္ႀကိမ္ႏွင့္ ၂ဝ၁၃
ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလတြင္ တစ္ႀကိမ္ ေပါင္းျဖစ္ခဲ့သည္။ အေမရိကန္
ႏုိင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး ဂြၽန္ကယ္ရီ ထက္လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ အေနျဖင့္
ပါကစၥတန္ႏွင့္ ဆက္ဆံေရး အသစ္တစ္ရပ္ကုိ အရပ္သား အစိုးရႏွင့္ တုိးျမႇင့္
လုပ္ေဆာင္ျခင္း ျပဳလုပ္ရန္ ႐ႈျမင္ခဲ့သူ ျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုအဆုိပါ
အေတြးအေခၚမွာ အားေပ်ာ့သြားၿပီး နာဝပ္ဇ္ ရွာရစ္ဖ္သည္ သူ၏အရွိန္ႏွင့္
လွည့္ေနရေသာ စာရင္းတြင္ မပါေတာ့ေပ။ သို႔ေသာ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ကာယာနီ
ပါေကာင္းပါႏုိင္ ေသးသည္ဟု ဆုိ၏။ ဤသို႔ဆုိလွ်င္ အိႏိၵယႏွင့္ မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္
လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္မ်ားကို အေမရိကန္တုိ႔သည္
ဘယ္ေနရာတြင္ ခ်န္ထားခဲ့ၿပီလဲဟူ၍ ေမးစရာေကာင္းေသာ ေမးခြန္းျဖစ္ေနမည္ဟု
ဆိုပါေၾကာင္း ဘာသာျပန္ဆို ေရးသား လိုက္ရပါသည္။
ကုိကုိဟန္
ျမ၀တီ
No comments:
Post a Comment